هنگامی که ویدئو دیجیتال پا ب عرصه نهاد ، وضوح عادی در بیشتر مانیتورها 480 × 640 بود .
بنابراین ویدئوهایی که با وضوح 240 × 320 ایجاد می شدند، یک چهارم صفحه ای بودند و این مقدار در اکثر ارائه ها کفایت می کرد . اما در کامپیوتر های امروزی که دارای وضوح های 1024 × 1280 و بالاتر می باشند . ویدئوهایی با وضوح 240× 320 به تمبرهای پستی شبیه ترند و این خود باعث بدنامی ویدئو های کامپیوتری می شود .
اگر می خواهید برای ارائه خود از ویدئو استفاده کنید، وقت آنست که بیشترین وضوح ممکن را به کار ببرید ( که برای بیشتر کاربردهای 480×720 است ) . همچنین می بایست درباره تکنولوژی فشرده سازی نیز مطالعه بیشتری انجام دهید . سال هاست که تکنولوژی mpeg-2 بیشترین استفاده را در ویدئو های تمام صفحه داشته است ، اما مقایسه ها نشان داده که ( WMN ) Windows Media Video مایکرو سافت و Real Video شرکت Real Networks ، کیفیت بالاتری با همان نرخ بیتی نسبت به mpeg-2 ارایه می دهند . بنابراین در کامپیوترهای رومیزی ، وقت آن رسیده که mpeg-2 را کنار بگذارید . اما چه چیزی را باید جایگزین آن کرد ؟
Windows Media و Real Video از لحاظ کیفیت همسان هستند ، اما Windows Media استفاده کمتری از پردازنده می کند که باعث می شود در کامپیوترهایی با سرعت پردازنده پایین نیز تصاویر روانتری به نمایش در آیند . به علاوه ، فرمت WMV گزینه های بهتری برای به کار بردن ویدئو در پاور پوینت ارایه می دهد . بعد از انتخاب فرمت ، نوبت به بهینه سازی ویدئو جهت نمایش در پاورپوینت می رسد . بهترین وضوح 480 × 720 است ، اما اگر شما ویدئو را در این وضوح ایجاد کنید ، تصویر به صورت کشیده به نظر می رسد ، زیار بر خلاف دستگاه های تلویزیون که ویدئو ر در راستای افقی 11 درصد را فشرده می کنند . نمایشگرهای کامپیوتر ی چنین کری را انجام نمی دهند . برای پیشگیری از وقوع این مشکل ویدئوی خود را با وضوح 480 × 640 ایجاد کنید . گام بعدی تبدیل ویدئو از فرمت interlaced به فرمت progressive است . دستگاه های تلویزیون از فرمت interlaced ( یک در میان ) استفاده می کنند . در این فرمت به ازای هر فریم 2 دو رشته به نمایش در می آید . خطوط فرد ( 1 . 3 . 5 ) در رشته اول و خطوط زوج (2 . 4 . 6 ) در رشته دوم . اما نمایشگرهای کامپیوتری از فرمت progressive ( جلو رونده ) استفاده می کنند . در این فرمت هر فریم به طور کامل از بالا به پایین به نمایش در می آید . اگر یک ویدئوی interaced را در یک نمایشگر progressive به نمایش در آورید ویدئو تکه تکه و مصنوعی به نظر می رسد . این اتفاق به خصوص در صحنه هایی که تحرک بیشتری در آن ها وجود دارد رخ می دهد . ولی با تبدیل ویدئو به فرمت progressive از میزان این اثر کاسته می شود .
اگر بخواهید ویدئو را از فرمت interlaced به progressive تبدیل کنید خواهید دید که بیشتر ویرایشگرها ی ویدئویی به طور خودکار ویدئوها را تفکیک (deinterlaced ) نمی کنند،بنابراین می بایست ابتدا ویدئو را تفکیک نمود تا وضوح و روشنی آن افزایش یابد . این جاست که استفاده از یک ابزار مناسب تفاوت را آشکار می سازد . هنگامی که فایل های MWN را جهت استفاده در پاورپوینت تبدیل می کنیم، 1/5Mbps ، نرخ مناسبی برای آغاز کار است . آزمون های زیادی با این نرخ ( 1/5Mbps ) برای فرمت های مختلف انجام شده و نتایج بسیار خوبی نیز به دست آمده است . البته چنانچه کیفیت ویدئو به اندازه کافی نباشد همواره می توانید نرخ بیت را افزایش دهید .
بعد از تبدیل ویدئو، مطلب دیگری را به خصوص درباره ویدئو های طولانی تر، باید مورد توجه قرار دهید . Windows Media Encodefile Editor ( که بخشی از بسته قابل دریافت Windows Media Encodefile Editor ) به شما این امکان را میدهد که علامت هایی ( markers ) در نقاط کلیدی ویدئوی خود اضافه کنید . در هنگام نمایش، کاربر می توانید مستقیما” به هر یک از این بخش ها رفته و آن را ببینید .
در پاورپوینت دست کم 3 راه برای اضافه کردن ویدئو به ارائه وجود دارد . بهترین این راه ها استفاده از دستور lnsert movies and Sounds می باشد که یک پنجره ویدئو در داخل پاورپوینت کافی است روی پنجره کلیک کنید .
انتخاب دیگر برای اضافه کردن ویدئو، استفاده از دستور lnsert object و انتخاب Windows Media Player است حال کلید ok را زده و روی Media Player کلیک راست کنید . گزینه properties را انتخاب کرده و روی custom کلیک کنید . در اینجا شما می توانید فایل مورد نظر را انتخاب کرده و پارامترهای نمایش از جمله قابلیت اضافه کردن زیر نویس را به دلخواه تنظیم کنید